Իմ միակ . . . ♥

Այնքան հեռու , բայց այնքան մոտիկ ... Աչքերդ , հայացքդ , տվածդ սերը մոռանալ չեմ կարող ... թեկուզ մեկ վայրկյան քեզ տեսնելուց դառնում եմ հիշողությունների գերին , տանջվում ... Զգում եմ , որ զգում ես կարիքս , իսկ ես ` քո ... Երկուսս էլ ուզում ենք նորից վայելել մեր իրական սերը , բայց ... Էլ հետ չենք բերի ոչինչ ... Անցած օրերի երջանկությունն էլ ետ չի գա ... Զուր է ամեն ինչ , քանի որ մենք իրար վաղուց ենք լքել , իսկ մեր սերը անկարող է պայքարել տիրող անտարբերության դեմ ... Ցավում է հոգիս , սիրտս ջերմությանդ կարիքն ունի, իսկ դու ինձանից հեռու ես ոչ թե ֆիզիկապես , այլ հոգեպես  ... Երանի կողքիս չլինեիր , բայց զգայի սերդ այնպես , ինչպես անցյալում է եղել ... Ես առանց քեզ ոչինչ եմ դարձել , դու իմ ամեն ինչն ես եղել ... Աչքերդ միշտ են անկեղծ եղել , սիրտդ բացվել է իմ առջև հենց աչքերիդ շնորհիվ ... Երբ տեսնում եմ քեզ , մի պահ նայում աչքերիդ , զգում եմ , որ դեռ հոգիդ ու սիրտդ իմն է ... Ժամանակն անգամ չի կարողանում հաղթել սիրուս , որը քո հանդեպ եմ զգում ... Ես դեռ սիրում եմ քեզ , բայց լռում եմ ... Լռությանս պատճառը վախն է , որ սիրտս է պատել ... Վախենում եմ  թեև սիրում ենք դեռ իրար , սակայն անցյալում է հիմա ամեն ինչ ... 
Վախենում եմ առաջին քայլից , բայց միևնույն ժամանակ ուզում եմ կողքիդ լինել , սիրել , սիրվել ... Կարոտել եմ ներկայությանդ , որը լրացնում էր ինձ ... Իմ միակ , իմ անփոխարինելի  որքան էլ փորձեմ չսիրել , չհիշել քեզ  անիմաստ է ... Հիմա չունեմ ոչինչ , լոկ անտարբեր ու սառը հայացդ է աչքերիս առաջ , որը գուցե և հպարտությունիցդ է գալիս ... Անկախ ամեն ինչից ես սիրում եմ քեզ ...